اجازه و در [ فيرجع ] به مستأجر اول عود مىنمايد . متن : و إن عمل تبرعا و كان العمل مما له أجرة في العادة تخير مع عدم فسخ عقده بين مطالبة من شاء منهما بأجرة المثل ، و إلا فلا شيء . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : و اگر موجر در مدت اجاره براى غير عمل تبرعى و مجانى انجام داد از دو حال خارج نيست : الف : آنكه عمل از كارهائى است كه عادتا و عرفا براى آن اجرت منظور مىكنند . ب : آنكه چنين نمىباشد . در صورت اول مستأجر اگر عقد خويش را فسخ نكرد مخيّر است در گرفتن اجرة المثل بهر يك از موجر و مستأجر دوم كه خواست مراجعه كند . و در فرض دوم براى مستأجر اول هيچ حقى نيست . قوله : و ان عمل تبرعا : ضمير در [ عمل ] به اجير راجع است . قوله : و كان العمل مما له اجرة : ضمير در [ له ] به ماء موصوله راجعست . قوله : تخيّر مع عدم فسخ عقده : ضمير در [ تخيّر ] و [ عقده ] به مستأجر اول راجعست . قوله : بين مطالبة من شاء منهما : ضمير در [ منهما ] به اجير و مستأجر دوم راجع است .